Nicole Oresme und der Frühling der Moderne
Die Ursprünge unserer modernen quantitativ-metrischen Weltaneignungsstrategien
und neuzeitlichen Bewusstseins- und Wissenschaftskultur von Ulrich Taschow
Chronologie der Werke Nicole Oresmes
1345 (+ -) •Quaestiones super de generatione et corruptione
1346-1348 •Quaestiones super Euclidis Geometriam •Expositio et Quaestiones in Aristotelis De anima •De causis mirabilium[1] •Tabula problematum
1348-1350 •Parva naturalia (Quaestiones de sensu) •Quaestiones de sphaera •Quaestiones super septem libros physicorum Aristotelis •Quaestiones super de caelo •De perfectione specierum •Utrum omnes impressiones •Utrum dyameter alicuius quadrati
1350-1360 •Algorismus proportionum •Tractatus specialis de monocordi divisione (verschollen) •Tractatus de configurationibus qualitatum et motuum •De proportionibus proportionum •Tractatus de commensurabilitate vel incommensurabilitate
1351-1353 •Questiones super libros Meteororum
1353 •Lectura super sententias
1355 •De origine, natura, jure et mutationibus monetarum,
1358 •Traite de la mutation des monnaies
1360 (+ -) •Contra iudicarios astronomos et principes in talibus se occupantes
1360 (+ -) •De communicatione idiomatum •Utrum christus iustis legislator •Determinatio facta in resumpta in domo Navarre
1363 •Sermo coram Urbano V
1365 (+ -) •De malis venturis super Ecclesiam
1366 (+ -) •Livre des divinacions
1368 (+ -) •De divinationibus
1370 (+ -) •Quaestio contra divinatores horoscopios
1368-1375 •Traite de l’espere
1372 •Le livre des Ethiques d’Aristote
1371 •Le livre des Politiques d’Aristote
1375 (+ -) •Le livre des Economique d’Aristote
1377 •Le livre du Ciel et du monde
[1] Allgemein wird ein Entstehungsdatum um 1370 angenommen. In Oresmes De causis mirabilium findet jedoch ein umwälzendes Ereignis wie die Schwarze Pest keinerlei Erwähnung, was für ein früheres Entstehungsdatum vor 1348 sprechen könnte. Vgl. auch B. Hansen, Nicole Oresme and the Marvels of Nature, S. 84. Doch existieren auch viele andere Indizien, so die Tatsache, dass sein Tractatus de configurationibus nicht erwähnt wird, obwohl gerade er hervorragend in Oresmes Argumentationsstruktur in Decausis mirabilium gepasst hätte: Zu zeigen, dass scheinbar einfache Wirkungen aus einem komplexen Zusammenwirken unterschiedlichster Faktoren resultieren, die aber rational erfassbar sind. |
|